Τα δεδομένα της ανεργίας είναι εκεί και βάσει των στατιστικών το μεγαλύτερο ποσοστό των ανέργων είναι οι νέοι επιστήμονες και ιδιαίτερα εκείνοι που ασχολούνται με την οικοδομική βιομηχανία.

Η παλαιότερη γενεά, μετά το 1974, έτυχε της χρυσής εποχής για την οικοδομική βιομηχανία και ιδιαίτερα την περίοδο 2002-2008. Φυσικό επακόλουθο ήταν και η κατεύθυνση των σπουδών των νέων στην βιομηχανία αυτή (κάτι παρόμοιο συνέβηκε στην περίοδο 1999-2002 με μεγάλο ποσοστό νέων να κατευθύνεται στα χρηματοπιστωτικά λόγω του δραστήριου ΧΑΚ κλπ).

Όπως είναι γνωστό, ελάχιστα πλέον χρηματιστηριακά γραφεία απομένουν, όπως και η ζήτηση τώρα για επαγγέλματα της οικοδομικής βιομηχανίας παραμένει αζήτητη. Σε μια μικρή οικονομία όπως η Κύπρος και με την νοοτροπία που μας διακατέχει (ότι «πρέπει να εργασθείς στο επάγγελμα που σπουδάζεις») δεν βλέπουμε κανένα φως στην σήραγγα της εργοδότησης στον τομέα στο εγγύς μέλλον.

Εκτός από τις επικρατούσες καταστάσεις έχουμε ίσως και την λανθασμένη πολιτική του Κράτους που προσπαθεί από τη μια να λύσει ένα πρόβλημα, δημιουργώντας όμως ίσως και άθελα του, νέα προβλήματα (παρ’ όλης της ελκυστικής επιχορήγησης για νέους επιστήμονες προς τις επιχειρήσεις).

• Αύξηση της άδειας μητρότητας από 6 εβδομάδες σε 8. Ωραία, αλλά ποιος θα προσλαμβάνει πλέον νεαρές κοπέλες στο επάγγελμα; Πως θα αντικαταστήσει ο εργοδότης τις 8 εβδομάδες; Eαν βρει κατάλληλο άτομο θα χρειαστεί 2-3 εβδομάδες μέχρι να μπορεί να εκπαιδευτεί το νέο αυτό άτομο και να αποδώσει και μετά από τις 8 εβδομάδες να απολυθεί με την επιστροφή της αρχικής υπαλλήλου.

Δημιουργεί λοιπόν πρόσθετη επιβάρυνση 2 εβδομάδων στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων (που είναι μείον) και αποπροσανατολισμός των νέων-περιστασιακών υπαλλήλων, αλλά χειρότερα η στροφή του εργοδότηση σε άνδρες ακόμη και για αυτήν την θέση της/του γραμματέα.

Αποτέλεσμα, αύξηση της ανεργίας σε νεαρές κοπέλες, ενώ σχεδόν αδύνατη η εργοδότηση σε εκείνες που αναφέρουν ότι είναι αρραβωνιασμένες.

• Μέσα σε κρίση η αύξηση των ελάχιστων μισθών είναι μια πρόσθετη τροχοπέδη. Ωραία ακούγεται στην θεωρία, αλλά είναι βασικός κανόνας ότι όσο αυξάνονται τα κόστα τόσο μειώνεται η ζήτηση με τις αυξημένες χρεώσεις και άρα αύξηση της ανεργίας.

• Η καταναγκαστική ύπαρξη συντεχνίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις είναι ό,τι το χειρότερο. Όσο ίσως «μικρό» πρόβλημα και να σας φαίνεται, να είστε σίγουροι ότι ξένοι οίκοι θα προβληματιστούν, ένα πρόσθετο κτύπημα στην βιομηχανία των υπεράκτιων εταιρειών και ξένων επενδύσεων.

Εμείς ως Γραφείο μελετούμε το ενδεχόμενο της διάσπασης του Γραφείου από 54 άτομα σε 3 ξεχωριστά των ±20 ατόμων, το ένα για να μην μας καλύπτει ο νόμος. Δηλαδή, εκεί που υπάρχει ένα οργανωμένο πολυδιάστατο γραφείο, να κατατεμαχιστεί για λόγους ακατανόητους σε εμάς, σε περίοδο κρίσης.

Το αποτέλεσμα, θα είναι γραφεία τα οποία έχουν την δυνατότητα να έχουν οικονομίες κλίμακας και άρα αυξημένη επικερδότητα, χαμηλότερο κόστος, να αναγκαστούν σε επιμέρους συρρίκνωση με αυξημένα κόστα και δυσλειτουργία. Άρα, μείωση της επικερδότητας και αύξηση ανεργίας;

Μας είναι δυσνόητο πώς μια Κυβέρνηση (και βουλευτές) σε οικονομία ύφεσης και αρνητικής πορείας υιοθετούνται τέτοιες αποφάσεις, είτε διότι το Κράτος διακατέχεται από την δική του θεωρία και του είναι αδύνατον να προσαρμοσθεί στα σημερινά δεδομένα και/είτε διότι πιστεύει ότι τώρα που είναι στην εξουσία να δώσει και να δώσει και μετά ας τα αντιμετωπίσει η επόμενη Κυβέρνηση.

• Ίσως μια άλλη προσέγγιση να είναι το παράδειγμα της Σκωτίας που προσφέρει επιχορήγηση σε νέους, μέχρι €300.000 για νέες επιθυμητές επιχειρήσεις που άπτονται ιδιαίτερα τις εξαγωγές. Π.χ. εξειδικευμένες μικρές βιοτεχνίες με παράγωγο ψηλής ποιότητας.

Υπάρχει, λοιπόν, ελπίδα για τους νέους στον τομέα των ακινήτων/οικοδομικής βιομηχανίας;

Επί εποχής μετά το 1974 το συγκρότημα J & P απορρόφησε εκατοντάδες άνεργους ως επίσης και άλλες εταιρείες. Τώρα όμως δεν υπάρχουν τέτοιες ευκαιρίες εργοδότησης και με το ίδιο επίπεδο ζήτησης, ενώ επιπλέον έχουμε κατακλυστεί από Ελλαδίτες τεχνικούς που και αυτοί αναζητούν εργασία.

Άρα, το πρόβλημα παραμένει με αποτέλεσμα οι νέοι ίσως να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό, προκαλώντας ένα νέο “Brain Drain”, τα αρνητικά αποτελέσματα της φυγής αυτής θα φανούν μετά από 5-8 χρόνια.

*Αντώνης Λοΐζου & Συνεργάτες
Chartered Surveyors
Εκτιμητές Ακινήτων Διαχειριστές Έργων Ανάπτυξης